In overleg met vzw Vredeslicht Vlaanderen onder auspiciën van dhr. Jan Bethune mogen wij ons dit jaar in Huise hoofdverdeelpunt noemen. Dit betekent dat eenieder die het wil, hetzij parochies, socio-culturele verenigingen, medewerkers van bvb scholen, verzorgingstehuizen, woonzorgcentra, mensen uit de jeugdwerking, maar ook individuen, ouders met kinderen, grootouders ten behoeve van hun familie  … hier het Vredeslicht en eventueel de symbolische kaarsen kunnen ophalen.

Doelstelling: dit levende Licht, dat via talloze vrijwilligers doorheen gans Europa met zorg hierheen gebracht is, op Kerstavond een plaatsje te schenken bij de feestdis. 

Hiermee willen we onze verbondenheid met zovelen die in deze wereld die leven onder geweld, onrecht, in vreselijke pijn en ondraaglijke angst, vorm geven. We willen met ons hart bij hen zijn op Kerstavond.

Onze plechtige ZendingsCeremonie op 16 december om 19u biedt de mogelijkheid dit VredesLicht statig in ontvangst te nemen. We bieden de mogelijkheid tot aanschaf van een gevarieerd aanbod aan transportkaarsjes en andere kaarsen met het Vredes Embleem aan. (variërend van €5 tot €10)

Wil je vooraf zekerheid deze in een bepaalde hoeveelheid te kunnen meenemen, graag een seintje van licht.vzw@gmail.com of via 0478 33 84 34

De ziel van een landschap

Na de hitte volgde een storm die over ons iconisch landschap raasde. 

Schade en littekens ontwaarden heel wat. 

Molenwieken in Wannegem, ontwortelde bomen her en der, boerderijen en kerken gehavend.

Nu, even bekomen en ... ruggen recht en er weer vol tegenaan.

We staan even stil met de ogen dicht, met dankbare gedachten gericht op het vele werk van vele handen, met bewondering voor inzet, zweet en doorzettingsvermogen, voor schoonheid en werkelijke waarde. Mijlpalen in de tijd, ankers in het landschap, symbolen van landelijke verbondenheid, merktekens in ons geheugen.

De verwoesting van de iconische Huisekoutermolen in Huise (Kruisem) in juni 2026 zorgde voor veel verdriet in Vlaanderen. Rond deze 'gevallen molen' werden de volgende ontroerende versregels geschreven, vaak als eerbetoon aan het levenswerk van molenaar Paul Bauters:

Zwaar kreunde het hout in de storm van de nacht,

De trotse reus brak, verslagen door windkracht.

Verzwolgen in de modder, de wieken gebroken,

Waar ooit de molenaar zijn ziel had gesproken.

rust hier nu een icoon, door verdriet overmand,

Een gevallen monument van het Vlaamse land.